ក្រៅពីកិច្ចប្រជុំ និងកម្មវិធីផ្លូវការជាបន្តបន្ទាប់ ការមកដល់តំបន់បឹងឈីងហៃ បានក្លាយជាពេលវេលាមួយដែលធ្វើឱ្យក្រុមប្រតិភូកម្ពុជាមានអារម្មណ៍សម្រាក និងបន្ធូរអារម្មណ៍ជាងពេលណាៗក្នុងដំណើរទស្សនកិច្ចនៅខេត្តឈីងហៃ។
នៅកម្ពស់ជាង ៣,០០០ម៉ែត្រពីនីវ៉ូទឹកសមុទ្រ ស្ថិតនៅចន្លោះជួរភ្នំ និងវាលស្មៅដ៏ធំល្វឹងល្វើយ បឹងពណ៌ខៀវស្រងាត់បានលាតសន្ធឹងនៅចំពោះមុខ។ បឹងឈីងហៃមានផ្ទៃទឹកជាង ៤,៤០០គីឡូម៉ែត្រការ៉េ និងជាបឹងធំបំផុតនៅប្រទេសចិន។
នៅរសៀលថ្ងៃទី២៩ ខែសីហា ក្រុមប្រតិភូកម្ពុជា បានទៅទស្សនាតំបន់ទេសចរណ៍បឹងឈីងហៃ ដើម្បីស្វែងយល់ពីបទពិសោធន៍ក្នុងការអភិរក្សបរិស្ថានតំបន់ខ្ពង់រាប ព្រមទាំងស្វែងរកវិធីភ្ជាប់ការការពារធម្មជាតិជាមួយការអភិវឌ្ឍវិស័យទេសចរណ៍ និងការលើកស្ទួយវប្បធម៌មូលដ្ឋាន។
សម្រាប់សមាជិកក្រុមប្រតិភូកម្ពុជា ដែលធ្លាប់ស្គាល់ជីវភាព និងអាកាសធាតុនៃតំបន់ត្រូពិច ទេសភាពនៅបឹងខ្ពង់រាបឈីងហៃគឺជាបទពិសោធន៍ថ្មីមួយដ៏គួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍។ មេឃពណ៌ខៀវ ទឹកបឹងដ៏ធំទូលាយ និងវាលស្មៅបៃតង ហាក់ដូចជាលាយបញ្ចូលគ្នារហូតដល់ជើងមេឃ។
នៅទីនោះ អ្នកខ្លះឈប់ថតរូបទុកជាអនុស្សាវរីយ៍ អ្នកខ្លះឈរនៅមាត់បឹងស្រូបយកខ្យល់ត្រជាក់ ខណៈអ្នកខ្លះទៀតប្រញាប់ផ្ញើរូបថត និងវីដេអូដែលទើបថតបានទៅកាន់ក្រុមគ្រួសារ និងមិត្តភក្តិនៅកម្ពុជា។ ទិដ្ឋភាពទាំងនេះបានធ្វើឱ្យបរិយាកាសនៃដំណើរមានភាពស្រស់ស្រាយ និងជិតស្និទ្ធជាងមុន។
ក្នុងប៉ុន្មានថ្ងៃដែលស្ថិតនៅឈីងហៃ ក្រុមប្រតិភូត្រូវធ្វើដំណើរទៅមកជាច្រើន ដោយធ្វើដំណើរតាមយន្តហោះ និងរថយន្ត ព្រមទាំងចូលរួមកម្មវិធីជាបន្តបន្ទាប់។ ប៉ុន្តែនៅពេលមកដល់មាត់បឹងឈីងហៃ ចង្វាក់ដ៏មមាញឹកនៃដំណើរហាក់ដូចជាបន្ថយល្បឿន និងផ្តល់ឱកាសឱ្យអ្នកធ្វើដំណើរបានស្ងប់ចិត្ត មើលទេសភាព និងសញ្ជឹងគិតពីអ្វីដែលបានឃើញ និងបានរៀនសូត្រ។
កម្ពុជាមានអង្គរវត្ត បឹងទន្លេសាប តំបន់ឆ្នេរ កោះ និងធនធានធម្មជាតិសម្បូរបែបសម្រាប់ការអភិវឌ្ឍអេកូទេសចរណ៍។ ចំណែកឈីងហៃ មានបឹងខ្ពង់រាបដ៏ធំ តំបន់ប្រភពទន្លេទាំងបី និងបេតិកភណ្ឌវប្បធម៌ជនជាតិទីបេដ៏មានអត្តសញ្ញាណ។
ទោះបីកម្ពុជានិងឈីងហៃមានលក្ខខណ្ឌធម្មជាតិ ភូមិសាស្ត្រ និងបរិបទវប្បធម៌ខុសគ្នាយ៉ាងណាក៏ដោយ ភាគីទាំងពីរប្រឈមនឹងសំណួរដ៏សំខាន់មួយដូចគ្នា៖ តើយើងអាចការពារ និងអភិរក្សធនធានធម្មជាតិឱ្យបានប្រសើរបំផុត ខណៈពេលជាមួយគ្នា អភិវឌ្ឍវិស័យទេសចរណ៍ឱ្យបង្កើតផលប្រយោជន៍ជាក់ស្តែង និងមាននិរន្តរភាពសម្រាប់ប្រជាជនមូលដ្ឋានបានយ៉ាងដូចម្តេច?
ប្រហែលជានេះហើយ គឺជាមេរៀនដ៏មានតម្លៃមួយដែលសមាជិកប្រតិភូកម្ពុជា អាចយកត្រឡប់ទៅជាមួយ បន្ទាប់ពីដំណើរទស្សនកិច្ចនៅឈីងហៃ៖ ការអភិរក្សធម្មជាតិ និងការអភិវឌ្ឍទេសចរណ៍ មិនចាំបាច់ជាជម្រើសពីរដែលផ្ទុយគ្នានោះទេ ប៉ុន្តែអាចដើរទន្ទឹមគ្នា ដើម្បីបង្កើតផលប្រយោជន៍សម្រាប់ធម្មជាតិ សហគមន៍ និងមនុស្សជំនាន់ក្រោយ៕